Mutluluğu bekler her daim. Onu sevebilecek birini. Ama bunca koşuşturmacanın içinde bunu istemek bile suç gibi gelir. Günah bir şey, ayıp gibi... Peki ne yapmalıyız???
Yine de yüzümüzü güldüren şeyler var bunca kötülüğe inat... Kimi zaman bir dostun sesini duymak, ona sıkı sıkı sarılmak.. Yıllarını geçirmek o insanlarla. Geçmişten bahsetmek... Ağlayana kadar gülmek :) Aslında onlardır bize mutluluğu hatırlatan... Bazense bir çikolatadır sana mutluluğu tattıran. Bazen de umursamazca televizyonda kanalları gezerken çok sevdiğin bir filme rast gelmek :)
Ve anlıyorum ki hayat her şeye rağmen güzel... Mutsuz olsak bile onların üzerini örtebiliyoruz. İnsanlar mutsuzluklarının üstünü kapatabildiği müddetçe mutludur çünkü... Çünkü hayatta mutluluk varsa, sevinç varsa kötülük, üzüntü, keder de var. Hayatta her şeyin bir zıttı var. Ve biz onlarsız 'biz' olamıyoruz.
Mutluluğu nasıl hevesle bekliyorsak mutsuzluk ondan ayrılabilir mi sanıyoruz? Kedimizi kandırmak olmaz mı bu? İyi ve kötü yaratılmış bir kere... Cennet ve Cehennem...
Her şeye rağmen gülümseye bilmeliyiz :)) Çünkü biz buna değeriz, çünkü hayat her şeye rağmen güzel :)
Yasemin**
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder