Boş sokaklarda yürüyorum sessizce
Sessiz görünüyorum ama
Beynimde onlarca ses…
Hepsi bir şey diyor
Hepsi ayrı derdimden bahsediyor.
Farklı farklı çözümler
Başka başka sözler.
Yorulduğumu hissediyorum…
Boş sokaklarda yürüyorum sessizce…
Sokaklar boş, ben doluyum…
Bir boş sokaklar anlıyor halimden.
Çok insan gördü bu yollar, kaldırımlar.
Anlıyorlar tabi derdimi..
Ben bile beni anlayamamışken
Onlar bir bakışımdan anlıyorlar yılların deneyimiyle.
Gözlerimin buğusundan önümü göremiyorum.
Gerçi hiçbir şey farklı olmadı,
Ben zaten nereye gittiğimi göremiyorum ki…
Tek tesellim Dolunay!
Bu akşam gökyüzü de boş,
Ve bir tek o var.
Tüm parlaklığıyla gösterdi yine kendini,
Yolumu kaybettiğim bir anda.
Hala bir umut olduğunu anlatıyor bana.
Gece gibi karanlık düşüncelerime doğuyor…
Herkes beyaz atlı prensinin gelmesini bekler
Oysa ben dolunayımın gelmesini bekliyorum.
Bana güç veren o büyük ışığı…
Yüzümü güldüren güzel cemali… Y*
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder